هاتف

وبلاگ شخصی هاتف

اشتراک‌گذاری

چرا ما وبلاگ‌نویس ها اشتراک گذاشتن رو فراموش کردیم؟ چرا خیلی وقته از اینکه مبادا به مخاطبانمون یک مطلب خوب از یک وبلاگ دیگر رو معرفی کنیم واهمه داریم؟ چرا باید اینگونه و به این شدت همه چیز رو ( حتی نگاه مخاطب رو‌‌ ) فقط برای خودمان بخواهیم و اینطور تصور کنیم که اگر مطلبی رو در پستمون به اشتراک گذاشتیم احتمال اینکه مخاطب از مطلب آن وبلاگ خوشش بیاید و دیگر به ما سر نزند وجود خواهد داشت .

در اپلیکیشنی چون اینستاگرام امکان دیده شدن یک مطلب به مراتب بسیار بیشتر از یک کانال تلگرام و مطالب در یک کانال تلگرام به مراتب بیشتر از یک وبلاگ است . معمولا یک مطلب زرد در شبکه ای چون اینستاگرام بسیار زودتر از یک پست عادی یک وبلاگ به نگاه مخاطب می رسد . علت این مساله عدم تمرکز است .تمامی وبلاگها در یک سرویس میزبانی می شوند اما متمرکز نیستند. در نهایت هر وبلاگ یک صفحه جدا از وب را اشغال کرده و مشعول تولید محتوا و پست است . اما متمرکز بودن اینستاگرام به اکانت های خودش این امکان را می دهد که با همدیگر روابط منطقی برنامه ای برقرار کنند . به زبان ساده تر شما می توانید بر حسب علاقه های دوستانتان مطالب اونها رو ببینید . همین متمرکز بودن به خوانده شدن و دیده شدن تصاویر و محتوا کمک بسزایی می کنه . به طوری که اگر یکی از افراد فالوینگ شما صفحه ای را لایک کرده باشه در اکسپلور شما آن صفحه دیده خواهد شد.

این الگوریتم های پیچیده اینستاگرام هستند که به شما پست نشان میدهند . پس اگر در اکسپلورتان کلی صفحه با متون زرد دیدید بدانید و آگاه باشید که کسانی که دنبالشون می کنین این صفحات رو لایک یا فالو کردند یا این صفحات توسط آدمهای زیادی لایک شده اند که با یکی از فالوینگ های شما همپوشانی بیشتری دارند . اما تولید محتوا در دنیای وبلاگ ها خیلی مظلوم مانده چون ما از این تمرکز استفاده نمی کنیم . هیچ سیستمی وجود نداره که به ما خواندن پست ها رو پیشنهاد بده یا یک صفحه ای وجود نداره که محتوای فالوینگ های ما رو به ما نشون بده .

پس ما خودمان باید دست به کار بشیم و مطالبی که احساس می کنیم خوبه مخاطبینمون بخونن رو در پست ها یا لینک های خودمون قرارش بدیم . این کار چندین خوبی بزرگ داره که در نکاتی در ذیل خدمتتون عرض می‌کنم .

۱. باعث خوانده شدن وبلاگ مورد نظر و بالا رفتن میزان بازدید وبلاگ مورد نظر می شوید. هیچ وبلاگ نویسی نیست که بگوید از بازدید خوشش نمی آید. همه ما کم و بیش دوست داریم مطالبی که می نویسم خوانده شود . نمی توان گفت که من برای خودم می نویسم و مخاطب برای من مهم نیست . شما نمی توانید در یک جای عمومی کار خصوصی کنید. در نهایت وبلاگ با دفتریادداشت خصوصی ما تفاوت دارد و ما همیشه برای مخاطب می نویسیم تا چند نفر بیایند نوشته هایمان را بخوانند. غیر از این باشد استفاده درست از وبلاگ نمی کنیم چون نوشته های خصوصی را در نهایت می توان در پلتفرم هایی چون اورنوت/Evernote نوشت و این پلتفرم ها به طور اختصاصی برای نوشتن های خصوصی استفاده می شوند و وبلاگ ها صفحه هایی هستند که می توان درونشان نوشته هایمان را به اشتراک بگذاریم . پس همه ما برای مخاطب می نویسیم پس خوانده شدن باید برای ما قوت قلب باشد برای ادامه نوشتن

۲. شما نمی توانید همه محتوا را خودتان تولید کنید . گاهی وقت ها بهتره هرکسی یک قسمتی از کار را بگیرد . در نهایت نمی خواهید مخاطبتان هم بی خوراک بماند . پس شما می توانید در مورد موضوع یک بنویسید و ناگهان ببینید شخصی در مورد موضوع دو نوشته که اگر شما در مورد موضوع دو می نوشتید عینا همین نوشته را می نوشتید یا شاید هم این نوشته چند مورد را بهتر با دید بازتر از شما دیده . پس اینجاست که تقسیم وظایف می کنید و به مخاطبانتان می گویید که پست فلانی را هم از این لینک مطالعه کنند . اینگونه هم مطالب و خوراک خوبی به مخاطب حودتون می دهید و هم در وقتتون صرفه جویی می کنید چون در نهایت شما هم می خواستید همان مطلب را بنویسید. یا می توانید چندین مورد را هم اضافه کنید و مطلب را لینک کنید و بطبع آن شخص هم باید مطلب شما را که تکمیل کننده مطلب خویش است لینک بدهد. اینگونه شما یک مطلب واحد و قوی خواهید داشت که توسط دو دیدگاه و دو نگاه بررسی،نوشته و منتشر شده. 

۳. شما یک وبلاگ به مخاطبانتان معرفی کرده اید و مخاطبانتان را با هم به اشراک گذاشته اید . اگر شما یک پست از یک وبلاگ را معرفی کنید مخاطبانتان از شما به وبلاگ ایشان ریخته نمی شود . بلکه مشترک می‌شود. برای مثال اگر وبلاگ شما ده مخاطب و وبلاگ شخص یک هم ده مخاطب داشته باشد در خوشبینانه ترین حالت شما بیست مخاطب خواهید داشت که وبلاگ هر دو را مطالعه خواهند کرد . اما بدبینانه ترین حالت آن این خواهد بود که وبلاگ شما را ۱۱ نفر خواهد خواند و مثلا وبلاگ شخص یک را ۱۲ نفر. شما مخاطب از دست نمی دهید . بلکه در اصل مخاطبانتان را با هم به اشتراک می گذارید . در این حالت می توانید اجتماع کوچکی از خوانندگان مشترکی داشته باشید که هر دو وبلاگ را مطالعه و از مطالبشان استفاده لازم را می کنند .

۴. شما به مخاطبانتان یک وبلاگ معرفی کرده اید و آنها را با محتوای بیشتر و وبلاگ های بیشتر آشنا کرده اید . در این صورت مخاطب شما رشد بیشتری خواهد کرد و شما را بهتر خواهد خواند . معرفی کردن وبلاگهای همفکر و همسو هم به این مساله بسیار کمک بسزایی می کند . شما در اصل با سلیقه خودتان وبلاگی را به مخاطبتان معرفی کردید که خودتان هم او را می خوانید. پس اشتراک سلیقه هم صورت پذیرفته و از طرفی مخاطب با محتوای جدید از یک نویسنده جدید از یک وبلاگ جدید روبرو می شود که همراستای شماست . پس دو وبلاگ را مطالعه می کند و شما می توانید یک اجتماع کوچک در اینجا باز کنید.

۵. اشتراک اطلاعات به علم افزویی کمک بسزایی می کند . فرض کنید شما یک وبلاگ پرطرفدار دارید . شخصی یک وبلاگی می نویسد که هیچ بازدیدکننده ای ندارد . اما مطالب بسیار آموزنده و علمی می نویسد . وقتی کسی این وبلاگ را نمی خواند یعنی عملا به نوشته های این وبلاگ هم دسترسی ندارد پس اطلاعاتی هم ندارد . اما شما با نشان دادن این وبلاگ در اصل به مخاطب خود اطلاعات داده اید . اطلاعاتی که شاید سالها مخاطب به ان نمیرسید (به علت همان عدم متمرکز بودن) و درنهایت بسیاری مطلب خوب در وبلاگ هایی که هرگز دیده نمی شوند از بین میروند و هیچ کسی از ایده پشت سر آنها خبردار نمی شود .

حال رویه این اشتراک گذاشتن باید به چه شکلی باشد . آیا باز به شیوه دنبال کردن بیان دوباره باید شاهد افرادی باشیم که هی به ما التماس می کنند که مطلبم را به اشتراک بگذار تا مطلب ات را به اشتراک بگذارم . خیر!!!

این بار دیگر هیچ تعارفی وجود ندارد . شما تنها مطالبی را به اشتراک می گدارید که واقعا دوست دارید مخاطبانتان اون مطالب رو مطالعه کنند .  معمولا به چند روش این اشتراک گذاری صورت میگیرد.

۱. مطالبی که نیاز هست درونشون بحث بشه . یعنی شما یک پستی را نوشته اید در پاسخ به پست شخص دیگری . آنگاه باید لینک آن شخص را در پستتون گذاشته و اعلام کنید که این پست در تکمیل یا در پاسخ به این پست نوشته شده . یعنی متصل کردن دو پست به یکدیگر به وسیله لینک کردن دو پست

۲. اگر پستی نوشته اید که از شخص دیگری ایده گیری کردید یا استفاده خاصی از مطلبش کردین شما موظف هستید که لینک آن پست رو هم در انتهای پستتون قرار بدید تا مخاطبینتون آن پست اصلی را نیز مطالعه کنند . این کار شاید فکر کنید به نفع نویسده اول است اما خیر. در اصل به نفع شماست . بهتره که آن شخص هم مطلب شما رو در انتهای مطلب خودش لینک کند تا مخاطبینش دید دیگری نسبت به مطلب را مطالعه کنند

۳. شما مطلبی رو مطالعه کردید و به نظرتون خیلی خوب اومده . هیچ نظر اضافی ای قرار نیست روش بدین و قرار نیست هم اون رو دوباره منتشر کنید . تنها کافیست در قالب یک پست یا یک باکس کوچک کنار وبلاگتون این مطالب رو لینک کنید تا مخاطبینتون هم اون ها رو مطالعه کنند .

موارد بیشتری نیز هست که برای جلوگیری از طولانی شدن پست بهشون نمی پردازم . اما  اشتراک گذاری راه بسیار مهم برای دیده شدن وبلاگ هامون و خوانده شدن مطالبمان است . با اشتراک گذاری هم به مخاطبانمان خوراک می رسانیم و این امکان رو بهشون میدهیم که مطالب خوب بخوانند و هم از طرفی خودمان و دوستانمان در وبلاگها خوانده می‌شوند و این کمک بزرگی به ماندگاری وبلاگها و وبلاگ نویس ها می کند.

بیاییم بیشتر دوست باشیم و بیشتر همدیگر را به اشتراک بگذاریم.

بخشیش بخاطر بی حوصلگی روزمرمونه و دور شدن از وبلاگ نویسی درست ... 

روزمرگی که نه ...
نه که نظر مخاطب مهم نباشه، اما تاثیر مستقیم روی شخصیت و افکار من نداره. قبول دارید؟
تاثیر مستقیم نه نداره ولی تاثیر غیر مستقیم که داره
یعنی تا حالا نشده از مخاطبت چیزی یاد بگیری؟
نشده مثلا نظری دریافت کنی که داخلش یه نکته خوبی وجود داشته و خب یادش گرفتی؟
تاحالا نشده نظرات راهکارهایی ارایه بدن
سمت منفی ش هم هست . تاحالا شده نظری بهت غرور بیجا بده؟
یا چه می دونم خوردت کنه؟
بله تاثیر مستفیم روی شخصیت و افکار آدم نداره ولی تاثیر غیرمستفیم خودش رو ولو هرچقدر هم اندک باشه داره . ما حواسمون نیست ولی تاثیرش رو داره.
از طرفی نظر مخاطب برای ما و برای رشد ما مهمه . مخصوصا نظرات تخصصی که روی مطالب ما داده میشن .. چیزهایی که بهمون گفته میشه و ایراداتی که توی نظرات میتونه بهش اشاره بشه و در نهایت باعث رشد ما میشه . همین تبادلهاست که وجود وبلاگ رو با معنی می کنه
موافقی؟
راست میگین...
موافقم
پس تاثیر گذاره
پس چرا از دست بدیم این آدما و نظراتشون رو؟
بهتره با همرسانی هم بیشتر همدیگر رو به هم معرفی کنیم
اره من واقعا با این "ایشون خانم فلانی هستن!معرفی میکنم اینم وبلاگ اقای فلانی هستن!ممنونم که معرفی کردین دنبال میکنم" موافقم.حقیقتن من خیلی از وبلاگایی که الان وبای مورد علاقمن رو همینطوری پیدا کردم.اکثرشونم تو همین پویش بیان بودن :دی خداروشکر این پویشو زدن نتیجه نداشته باشه _که ایشالا داره_خیلیا رو به خیلیا رسوند :دی من که دوستای خوبی یافتم.
خلاصه که حتما همچین کاری رو در برناممه انجام بدم.چمیدونم از یکی یه نقل قول بزارم بگم به قول فلانی!اسم فلانی رو هایپبر لینک کنم به وبلاگش.و اینجور کارا.
باشد شناخته شویم.
معرفی وبلاگ یه قسمتشه ولی همرسانی مطالب خیلی مهم تر از معرفی وبلاگهاست چون مطالب در نهایت خواننده های خودشون رو پیدا کنن و اطلاعات حسابی منتشر میشه و در قسمت خوانندگان مطالب فهمیده میشه
و از طرفی پیدا کردن همدیگه هم یه قسمت قشنگشه
مرسی اومدی در هر صورت . ممنون
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی


راستی این رو هم بگم که اینجا به جز آدرس خودش از آدرس زیر هم در دسترسه :
blog.hatefix.ir
لینک‌های مفید و دوستان
تبلیغات
کریتیو کامنز و حق نشر
Creative Commons License
Designed By Erfan Powered by Bayan