دوست ندارم یک جا ساکن بنشینم . برای همین برای خودم همینطوری پروژه است که استارت میزنم . مهم نیست قراره موفق بشه و یا موفق نشه . مهم نیست که قراره باهاش به تعالی برسم یا نه . من خودم رو با پروژه هایی که درست می‌کنم به چالش میکشم . با وبلاگی که می‌نویسم به چالش می‌کشم و ازش چیز یاد می‌گیرم . از تماس گرفتنم با انسان‌ها چیز یاد میگیرم. از پادکست ضبط کردن چیز یاد میگیرم . از نوشتن وبلاگ یاد میگیرم که باید صبور باشم . باید ده تا بخونم تا بتونم یک بار بنویسم . دارم سعی می‌کنم خودم رو خالی کنم و دارم با خوندن کسانی که در محیطم هستن ازشون یاد میگیرم . با ارتباط گرفتن با آدم‌های مختلف یاد میگیرم که لزوما همه بی‌شعور نیستن و همه هم باشعور نیستن . میشه یک هو گیر یک انسانی بیفتی که با خودت بگویی مگر چنین آدمی می‌تواند وجود داشته باشد بس که خوبه و یک هو گیر یکی دیگر بیفتی و بگویی مگر چنین انسانی هم میشه وجود داشته باشه به این نافهمی و بی‌شعوری . خودم را به چالش می‌کشم و جلو میرم. خودم رو اصلا می‌کنم. سنگدل میشم مهربون میشم حد وسط می‌شم . یاد میگیرم چطوری کد بزنم یاد میگیرم چطوری مدیریت کنم و در نهایت یاد میگیرم چطوری یک کاری رو هندل کنم و جلو ببرم. اتفاقات فنی‌اش رو یاد میگیرم و همین به چالش کشیدن خودمه که باعث میشه پیشرفت کنم و به خودم حداقل ثابت کنم که نه من هنوز زنده‌ام و نفس می‌کشم . ویدیوبلاگ میسازم و حذف میکنم و میسازم تا تجربه کسب کنم و تا یاد بگیرم تا روی خط صاف کار و خانه و کار و خانه و کار و خانه گیر نکنم . پروژه را حتما به قصد پیروزی نمیسازم ولی اگر پیروزم شد چه بهتر . اگر همه پادکست‌هایم را دوست داشتند که چه بهتر . اما اگر هم نشد مهم این بود که ساختم و جلو رفتم . بهتر از این بود که نشسته باشم و کاری نکرده باشم .  رک بگم که بعد از این همه امتحان‌های مختلف باز هم دوست دارم امتحان کنم و شکست بخورم . چون درد شکست خیلی خیلی خیلی کمتر از درد اینه که بگم نکردم! امتحان نکردم . جلو نرفتم و خودم رو به چالش نکشیدم و خودم رو شکست ندادم . دایم با خود دیروزم میجنگم و سعی میکنم آنقدر کار کنم و سرم رو شلوغ کنم که بیشتر یاد بگیرم و از این عمر کوتاه حداکثر استفاده رو با کارهایی که واقعا از ته دل ازشون لذت می‌برم بگذرونم . در نهایت همین نق ها و اذیت‌ها و چرا نشد و شکست‌هاست که تهش میگم حداقل حرکت کردم و بهم انرژی میده. نق‌های کار و ناله کردنا جزعی از کاره و نمیشه نبود و ندید . اما نق‌ها گذری ان و این منم که باز میسازم . حتی اگر ۱۰۲۴ یک عدد شنونده داشته باشه . حتی اگر این وبلاگ دیگر هیچ نظری نداشته باشه و .. و.. و... شاید نق بزنم ولی ادامه میدهم . برای به چالش کشیدن خودم هم که شده ادامه می‌دهم .

تصویر به متن ارتباط خاصی ندارد ولی خواستم از فرصت پستم استفاده کنم و بگم Socll ... بزودی در خدمت شماست . پروژه‌ای جدید از من :)